Al een paar jaar had Meindert last van nachtzweten. Niets waar hij zich echt zorgen over maakte. Er waren immers genoeg verklaringen: ander beddengoed, stress van een verbouwing, drukte. En ja, als je dan tóch even googelt, staat er ergens onderaan zo’n lijstje ook iets ernstigs. Maar dat kon het toch niet zijn? Hij was jong, sportief, altijd in beweging. Dat paste niet bij hem.
Ook toen hij als plasma donor werd afgekeurd omdat zijn HB-waarden te laag waren, dacht hij er niet te zwaar aan. Het zou vanzelf wel herstellen, kreeg hij te horen. Even laten checken bij de huisarts “voor de zekerheid” – maar dat voelde vooral als overbodig. Pas op aandringen van zijn vrouw liet hij toch bloed prikken.
Dat moment veranderde alles.
De uitslagen lieten verhoogde ontstekingswaarden zien en niet veel later volgde een doorverwijzing naar het ziekenhuis. Ook daar bleef Meindert nuchter. Hij was nooit ziek, sportte veel, voelde zich sterk. Dit zou vast meevallen.
Wat hij toen nog niet wist, was dat hij binnen vier weken zou starten met zijn eerste chemokuur.
Van altijd aan naar gedwongen stilstand
De periode die volgde was heftig. Door de chemo’s en medicijnen viel zijn haar uit, kwam hij aan, verdween zijn conditie volledig en werd het mentaal zwaar. Toch probeerde Meindert vooral één ding vast te houden: positief blijven. Zijn hoofd omhoog. Voor zichzelf, maar vooral voor zijn kinderen.
Dat bleek niet altijd makkelijk. “Je leert gaandeweg dat sterk zijn niet betekent dat je altijd maar doorgaat,” vertelt hij. “We leerden beter plannen, drukke momenten korter maken en bewust rust inbouwen.” Die balans bleek essentieel.
Hoop na de scans
Na de eerste tussentijdse scan kwam er voorzichtig goed nieuws: de tumoren waren geslonken en Meindert kon overstappen op lichtere kuren. Rond de zomervakantie volgde de laatste scan. Vrijwel niets meer te zien.
Vanaf dat moment kon het herstel beginnen.
Daarbij kreeg hij intensieve ondersteuning van Revalidatie Friesland: fysiotherapie, ergotherapie, maatschappelijk werk en begeleiding door een psycholoog. Het herstel ging sneller dan verwacht. Iets wat Meindert nog steeds bijzonder vindt, zeker als hij terugdenkt aan hoe hij er afgelopen zomer bij zat.
Volle 100% vooruit
Vaak rond de feestdag is er ruimte om terug te kijken. Het was een jaar dat hij nooit had kunnen voorspellen. Een jaar vol onzekerheid, confrontatie en aanpassing. Maar ook een jaar waarin hij heeft ervaren hoeveel veerkracht, steun en vooruitgang er mogelijk is.
En daarom kijkt Meindert vooruit.
In maart loopt hij 20 kilometer tijdens De Hollandse 100, samen met Team Meindert: zes mensen die zich inzetten voor onderzoek naar lymfeklierkanker. Inmiddels hebben zij al meer dan €1.600 opgehaald.
“Na alles wat er is gebeurd, voelt het bijzonder om nu weer te kunnen bewegen, mee te doen en iets terug te doen,” zegt Meindert. “We gaan er weer voor. Voor de volle 100%.”
